opah penah dengar cerita (cerita cikgu opah la) di pegi ngajar kawasan pedalaman, tp skarang tempat tu dh membangun dah, membangun sesangat. masa tu dia baru belajar jadi guru, so tak le berapa pande sangat. lepas berhempas pulas menunjukkan itu dan ini (segala carta yang ditulis dan dilukis), dia pun penat , so dia pun bagi le latihan pulak untuk bebudak tu buat. mentara tu dia pun pegi la duduk jap kt meja guru kt sudut depan kelas tu. lepas tarik nafas yang panjang dia pun renung le wajah wajah yg dahagakan ilmu tu...alahai jernihnya.
pastu timbul le semangat, dengan berkobar kobar, dia pn membelek lah buku rekod pengajaran yang tebal tuh...kononnya nak tengok apa step nk ajar pas ni.. bila panggung je kepala, berderau darah menyirap ke muka....pastu nafas kawan opah ni turun naik macam org kena kejar hantu...mana taknya....bila dia panggung kepala, bebudak dh boleh dikira dengan jari .... mana pegi yg lainnya?
so dengan selamba yg dibuat buat, kawan opah ni ni buat la bahasa isyarat dengan kepala mata dan mulut (maknanya...depa pi mana?, maklum lah ngajor di pedalaman Kedah)
pastu bebudak yg tinggal 4, 5 org tu pun menjawab ; ngan bahasa isyarat gak, memuncungkan bibir sambil mengunjuk ke satu arah......
lagi la kawan opah ni berderau darah...sambil terbeliak bijik mata...apa taknya...muncung deme mengARAH ke bawah meja kawan opah tu....laju jer dia membetul betulkan kain...mana la tau...(hehe...apa la yg bebudak ni tengok kt bawah tu ye )
rupa-rupanya bebudak tu line up bawah meja cikgu, and take turn mem'belai' kasut cikgu. opah guna perkataan membelai, sebab bebudak ni melakukan sebegitu lemah lembut dan sopan santun supaya cikgunya tak sedar....
hehehe...begitu sekali perasaan ingin tahu bebudak ni...sanggup line up , down the table.....huhu...caya lah!
apa spesialnya kasut cikgu kawan opah tu?
takde le ape yg seperais pun, kawan opah tu pakai kasut baldu hitam bertumit setengah inci yg dibeli di pekan kecik kulim (masa tu pekan kecik la), harganya rm14.90 sepasang. pastu tu ada la buckle kecik warna gold...
yup, nothing special!
tapi tu la....pengalaman cikgu dulu dan sekarang....
kasut tu mmg biasa je, tak mahal pun...tapi sbb bebudak tu tak pernah tgk, jadi deme rasa luarbiasa, tetiba kesut yg rm14.90 sepasang tu berharga seolah olah rm1490 sebelah pasang huhu...datuk jimmy choo kena design balik kasut nih...mana tau lepas ni popular balik kasut baldu nih...
kebetulan masa tu dekat ngan bulan puasa, jd kena la tinjau2x pesyen terkini untuk digayakan pada hari raya nanti....
tv tak ada, komputer n internet...jauh sekali....so orang orang di sekeliling adalah idola bebudak tu....sebab tu cikgu cikgi dulu dulu cukup jaga penampilan...
aduhhh panjang nye sembang opah petang nih...dah la tu opah nk g goreng keropok lekor pulak...tak larat nk ngadap skrin laptop ni dah....berpinau mata...
pssstt...datuk jimmy choo kalau terbaca blog ni, jangan lupa design balik kasut tu tau...
tu lah kekaguman bdk dulu2 pd cikgu kan, skrg anak murid dtg sekolah ada yg naik merc,jeling2 je kat ckgu kereta kecik ni hehe
ReplyDelete